plzh-CNenetdelvltnorues
W dniach 18-19 października 2007 r. z inicjatywy i pod naciskiem organizacji społecznych i naukowych Ukrainy została zwołana konferencja naukowa na temat aktywizacji badań naukowych, ulepszenia ustawodawstwa i prowadzenia działalności gospodarczej w sferze poszukiwania złóż, wydobycia, przetwórstwa i obrotu towarowego bursztynem i jego produktami.

Konferencji patronowały, a nawet ją firmowały najważniejsze dla podjętego tematu instytucje państwowe: Ukraińska Akademia Nauk, Ministerstwo Ochrony Środowiska i Ministerstwo Finansów oraz administracja Obwodu Rówieńskiego, w którym położone są główne, znane złoża bursztynu. Spiritus movens pozostała wszelako fundacja UKRAIŃSKA OJCZYZNA wspierana przez ukraińską diasporę z wielu kontynentów (w tym z Australii).
Na konferencji zgromadziło się 156 specjalistów od bursztynu ze wszystkich krajów położonych w strefie bursztynodajnej, bałtycko-dnieprowskiej prowincji geologicznej, w większości z Polski, Rosji, Białorusi i Ukrainy.
Obrady plenarne konferencji odbywały w wielkiej sali obrad Ukraińskiej Akademii Nauk, a przewodniczył im prof. Piotr Gożyk, członek UAN, dyrektor Instytutu Badań Geologicznych. Ponadto w trzech sekcjach tematycznych przedstawiano referaty i dyskutowano o wszystkich kwestia dotyczących bursztynu – od genezy i złóż do przemysłu i od pradziejów do współczesnej awangardy artystycznej.
Konferencja przyjęła uchwałę końcową, której tekst po przekładzie z ukraińskiego na angielski i języki wszystkich krajów uczestniczących zostanie oficjalnie opublikowany w dziennikach urzędowych i doręczony uczestnikom obrad. W uchwale przewidziano kierunki badań bursztynu według sugestii prof. Barbary Kosmowskiej-Ceranowicz. Polegać one mają na gruntownym uzupełnieniu analiz chemicznych i fizycznych badaniami zawartych w bursztynie śladów dawnej flory i fauny. Drugim, równie ważnym zadaniem nauki pozostaje poszukiwanie dogodnych do eksploatacji złóż, które zlikwidują istniejący obecnie deficyt surowca.
Uczestnicy konferencji mieli możność zapoznania się ze sposobem eksploatacji jedynego wykorzystywanego obecnie na Ukrainie złoża w miejscowości Klesów na Polesiu Wołyńskim.

Foto: Wiesław Gierłowski